Polska infrastruktura gazowa osiąga rekordowe wyniki wykorzystania, a rosnące zapotrzebowanie na gaz ziemny skłania do dalszych inwestycji. Terminal LNG w Świnoujściu stał się jednym z kluczowych elementów bezpieczeństwa energetycznego kraju, obsługując coraz więcej transportów gazu skroplonego.
Rekordowe wykorzystanie terminala w Świnoujściu
W 2025 roku liczba transportów gazu do świnoujskiego terminala wzrosła o jedną trzecią w porównaniu do roku poprzedniego. To bezpośredni efekt rozbudowy mocy regazyfikacyjnych z 6,2 mld m³ rocznie do obecnych 8,3 mld m³. Instalacja osiągnęła nominalną zdolność wysyłkową na poziomie 984 tys. m³ gazu na godzinę.
Barbara Koba, dyrektorka Pionu Operacji Morskich Terminala LNG w Świnoujściu, podkreśla wyjątkowe osiągnięcie obiektu:
W zeszłym roku cała instalacja pracowała na poziomie ok. 98% swoich zdolności technicznych, co plasuje go wśród najbardziej wykorzystywanych instalacji tego typu w Europie.
Terminal wyróżnia się nie tylko wysokim stopniem wykorzystania, ale także rosnącą elastycznością operacyjną. Obsługuje różnorodne operacje, w tym:
- rozładunek i załadunek zbiornikowców małej i dużej skali
- bunkrowanie paliwem LNG
- operacje transshipment
- załadunek cystern i kontenerów ISO
Nowe usługi i możliwości operacyjne
Rok 2025 przyniósł przełomowy moment w działalności terminala – pierwszą komercyjną operację załadunku zbiornikowca małej skali. LNG zostało wykorzystane do zasilenia promu pasażerskiego o napędzie gazowym w formule „burta do burty”. Te operacje, realizowane przy współudziału wyspecjalizowanych podmiotów zewnętrznych, pokazują potencjał terminala w obsłudze różnych segmentów rynku.
Dyrektor Koba zapewnia o gotowości do dalszego rozwoju takich usług:
Jesteśmy w pełni przygotowani operacyjnie; infrastruktura jest gotowa, a załoga odpowiednio przeszkolona do realizacji tego typu operacji.
Rosnące zapotrzebowanie na gaz w Polsce
Dane GAZ-SYSTEM potwierdzają systematyczny wzrost popytu na gaz ziemny w Polsce. W zeszłym roku przez system przesyłowy przepłynęło rekordowe 22,8 mld m³ gazu – o 1,5 mld m³ więcej niż w rekordowym wcześniej 2021 roku.
Wzrost zapotrzebowania wynika z kilku kluczowych czynników:
- Transformacja energetyczna – gaz ziemny pełni rolę paliwa przejściowego, będąc mniej emisyjnym niż węgiel
- Stabilizacja systemu energetycznego – wspiera rozwój odnawialnych źródeł energii
- Uwarunkowania geopolityczne – konieczność dywersyfikacji źródeł dostaw
- Czynniki pogodowe – wpływające na sezonowe zużycie
Oprócz terminala LNG, GAZ-SYSTEM eksploatuje gazociąg Baltic Pipe, który po osiągnięciu pełnej przepustowości może pokryć około 50% rocznego zapotrzebowania Polski na gaz. Ta infrastruktura tworzy stabilny i zdywersyfikowany system dostaw.
Kolejne inwestycje: terminale FSRU w Gdańsku
Rosnące zapotrzebowanie na gaz oraz potrzeba wzmacniania bezpieczeństwa energetycznego skłoniły GAZ-SYSTEM do planowania kolejnych inwestycji. W 2028 roku ma ruszyć pierwszy pływający terminal FSRU (Floating Storage and Regasification Unit) w Gdańsku o mocy regazyfikacyjnej 6,1 mld m³ rocznie.
Olgierd Hurka z Pionu realizacji FSRU GAZ-SYSTEM wyjaśnia strategię:
Lokalizacja w Gdańsku pozwala na lepsze zbilansowanie systemu przesyłowego w północnej i centralnej Polsce, a także zwiększa odporność infrastruktury na ewentualne zakłócenia.
Spółka prowadzi również procedurę Open Season dla drugiego terminala FSRU w Gdańsku o mocy 4,5 mld m³ rocznie. Celem jest weryfikacja realnego zainteresowania rynku długoterminową rezerwacją dodatkowych mocy regazyfikacyjnych. Niewiążące badanie rynku przeprowadzone w 2025 roku wskazało na rosnące zapotrzebowanie na nowe zdolności importowe LNG.
Strategiczne znaczenie dla regionu
Doświadczenia GAZ-SYSTEM w realizacji dużych projektów infrastrukturalnych, takich jak terminal w Świnoujściu czy gazociąg Baltic Pipe, ugruntowały pozycję spółki jako solidnego partnera inwestycyjnego na rynku europejskim. Terminal w Świnoujściu staje się jednym z kluczowych punktów infrastruktury LNG w regionie Morza Bałtyckiego.
Rozwój infrastruktury gazowej w Polsce wpisuje się w szerszy kontekst transformacji energetycznej i uniezależnienia się od dostaw z jednego kierunku. Kolejne inwestycje mają zapewnić krajowi nie tylko bezpieczeństwo energetyczne, ale również elastyczność w reagowaniu na zmienny popyt oraz możliwość wsparcia transformacji gospodarki w kierunku niskoemisyjnym.
