Podczas tegorocznej edycji konferencji EnergyON Summit w Poznaniu eksperci branży gazowej dyskutowali o przyszłości gazu w Polsce jako paliwa transformacyjnego. Kluczowe pytania dotyczyły stabilności systemu, elastyczności i granic dekarbonizacji w kontekście polskich potrzeb energetycznych.
Terminal w Gdańsku – inwestycja o strategicznym znaczeniu
Agnieszka Ozga, dyrektorka Działu Transformacji Energetycznej Gaz-Systemu, przedstawiła plany dotyczące pływającego terminalu LNG w Gdańsku. Projekt FSRU (Floating Storage Regasification Unit), którego realizacja rozpoczęła się w połowie 2025 roku, umożliwi regazyfikację co najmniej 6,1 mld m³ gazu rocznie. Planowane ukończenie inwestycji przewidziano na początek 2028 roku.
Spółka jednocześnie rozważa budowę drugiej jednostki – FSRU 2, która zwiększyłaby moce gdańskiego terminala o kolejne 4,5 mld m³. O potrzebie tej inwestycji ma zadecydować procedura open season rozpoczęta w marcu, mająca na celu potwierdzenie zainteresowania rynku rezerwacją mocy regazyfikacyjnych.
Wcześniejsze niewiążące badanie rynku z 2025 roku pokazało rosnące zapotrzebowanie na infrastrukturę gazową, a zainteresowanie FSRU 2 wykazało ponad 20 podmiotów krajowych i zagranicznych.
Wyniki procedury open season spodziewane są pod koniec maja. Pozytywne rezultaty mogą oznaczać powstanie w Gdańsku hubu LNG o łącznej mocy 10 mld m³ rocznie, co znacząco wzmocniłoby pozycję Polski na europejskim rynku gazowym.
Unijne regulacje utrudniają rozwój sektora gazowego
Marcel Krzanowski z kancelarii prawnej CMS wskazał na rosnącą presję unijnych regulacji na sektor gazowy. Wśród najważniejszych przepisów wpływających na wykorzystanie gazu wymienił:
- Dyrektywę ws. efektywności energetycznej
- Dyrektywę ws. charakterystyki energetycznej budynków
- System handlu uprawnieniami do emisji CO2 (ETS)
- Planowany system ETS2 dla transportu i ogrzewania budynków
Krzanowski zwrócił uwagę na paradoks: choć gaz będzie odgrywał ważną rolę co najmniej do 2040 roku, Komisja Europejska stawia ambitne cele prowadzące do szybkiego spadku zapotrzebowania na to paliwo. Jego zdaniem KE powinna rozważyć poluzowanie dotychczasowych ambicji, aby uniknąć porażki w realizacji założonych celów.
Biometan jako alternatywa dla importowanego gazu
Michał Tarka, dyrektor generalny Polskiej Organizacji Biometanu, podkreślił znaczenie krajowej produkcji biometanu dla bezpieczeństwa energetycznego. Potencjał produkcji w Polsce szacowany jest na 3,6-8 mld m³ rocznie, co może stanowić około jednej piątej krajowego zapotrzebowania na gaz.
Rozwój rynku biometanu w Polsce otrzymał impuls dzięki nowelizacji ustawy o OZE z 2023 roku, która wprowadziła taryfę gwarantowaną dla instalacji do 1 MW. Od tego czasu inwestorzy rozpoczęli ponad 120 projektów, a pierwsze z nich są już oddawane do użytku.
Branża oczekuje jednak na dalsze losy projektu nowelizacji ustawy o OZE (UD332), zwanej ustawą biometanową. Problem stanowi fakt, że projekt obejmuje także przepisy dotyczące energetyki wiatrowej, co może prowadzić do jego zawetowania przez prezydenta.
Perspektywy rozwoju bioLNG w transporcie
Jacek Nowakowski, wiceprezes Polskiej Platformy LNG i bioLNG, wskazał na potencjał Polski w zakresie stania się wielkim hubem gazowym. Kluczowe znaczenie mają:
- Rozbudowany o trzeci zbiornik terminal LNG w Świnoujściu
- Trwająca budowa FSRU w Gdańsku
- Rozważany projekt FSRU 2
W 2025 roku z terminalu w Świnoujściu wyjechało 9 tys. cystern ze skroplonym gazem – łącznie około 160 tys. ton surowca dla branży transportowej. Dodatkowo około 60 tys. ton LNG wyprodukowano w Odolanowie i Grodzisku Wielkopolskim. Łączna dystrybucja na terenie Polski wyniosła około 300 tys. ton.
Dla porównania, w Niemczech w 2025 roku sprzedano 166 tys. ton bioLNG, co stanowiło 98% LNG dla tamtejszej branży transportowej. Pokazuje to ogromny potencjał zastąpienia importowanego LNG krajowym bioLNG, który jest również mniej podatny na cenowe zawirowania na globalnym rynku.
Wyzwania i szanse dla polskiego rynku gazowego
Eksperci zgodnie podkreślają, że Polska znajduje się w kluczowym momencie transformacji energetycznej. Przez najbliższe 10-15 lat gaz będzie pełnił istotną rolę, ale w dalszym etapie jego znaczenie będzie spadać. Dlatego tak ważne jest odpowiednie zaplanowanie inwestycji i wykorzystanie okienka możliwości dla rozwoju krajowej produkcji biometanu.
Sukces polskiej strategii gazowej zależy od skoordynowanych działań obejmujących rozwój infrastruktury importowej, wsparcie dla krajowej produkcji biometanu oraz dostosowanie się do zmieniających się unijnych regulacji klimatycznych.
